Sana söylemek istediklerim

Sana bu siteyi hazırlarken bir gün buraya bir veda yazacağım aklıma gelmemişti. Fotoğraflarımız çoğalır, altlarına yeni anılar ekleriz diye düşünmüştüm. Daha birlikte yaşayacağımız şeyleri hayal ediyordum.

İlk buluşmamız geliyor aklıma. Kahvaltımız, içtiğimiz kahveler, parkta oturup konuşmamız… Seni eve bıraktıktan sonra bile konuşmaya devam etmiştik. O gün eve dönerken yüzümde kalan gülümsemeyi hâlâ hatırlıyorum. Bir de bana “güzelim” deyişini.

Son zamanlarda aramızdaki uzaklığı hissediyorum ve canım acıyor. Sana bir şey anlatmak istediğimde hâlâ ilk sana yazmak geliyor içimden ama sonra duruyorum. Nasıl karşılayacağını düşünmek, eskiden rahatça konuşabildiğim seni şimdi özlemek zor geliyor.

Ben seninle devam etmek isterdim. Birlikte kahve içtiğimiz başka sabahlarımız olsun, Fethiye’ye gidelim, bu sayfalara dönüp “burada daha ne kadar az fotoğrafımız varmış” diyelim isterdim. Bunların benim için bir anlamı vardı. Seninle geçirdiğim zamanı sevdim, seni hayatımda sevdim.

Eğer sen artık devam etmek istemiyorsan bunu duymak zor olacak ama kararına saygı duyacağım. İçimde kalanları söylemeden de vedalaşmak istemedim.

Belki bir gün bu siteyi yeniden açarsın. O zaman sana bunları yazarken ne hissettiğimi biraz olsun anlayabilmeni isterim. Buradaki her fotoğrafı seçerken, her cümleyi yazarken seni düşündüm. Birlikte bakarız diye hazırladığım bu yere şimdi tek başıma veda yazmak içimi acıtıyor.

Kendine iyi bak güzelim. Ben seninle daha çok anımız olsun isterdim.